Storythai

เมื่อวันจันทร์ที่แล้ว เปิดเทอมวันแรก อีแคทเป็นเปนบอไรไม่รู้ ตื่นเต้นจัด ทำตัวเหมือนเด็กประถมเลย รีบตื่นแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัว พอทำไรเส็ด ก็มานั่งเล่นเนต ก็เหมือนจะปกตินะ อยู่ดีๆ ก็บ้าไรไม่รู้ รีบปิดคอมแล้วก็อารมณ์แบบต้องรีบไป ต้องรีบไป อยู่ดีก็ออกจากบ้านไปมหาลัยแต่เช้าเลย ไปถึงเสาวรี เจอบี บีถาม แคทวันนี้แคทไปมอ ทำไมอะ พอมันถามบปุ๊บ แคทก็ เออว่ะ แล้วไปไม วันจันทร์ไม่มีเรียน จะย้ายเสก ก็ไม่ต้องไปแจ้งไร แค่ไปนั่งเรียนเสกที่จะย้ายเลย แล้วกูตื่นเช้าไปมหาลัยทำไม กูเป็นไรมากมั้ยเนี่ย หลังจากบีถาม อีแคทก็เอ๋อๆ ไปซักพัก เลยแยกกลับบ้าน ... พร้อมกับคำถามในใจ .. กูเปนอะไรมากมั้ยเนี่ย??

โทรไปหากวาง กวางมันต้องออกมาแพททินั่ม เลยนั่งกินข้าวกับมัน ไปร้านกับมันแป๊บนึง แล้วก็ไปพันทิพซื้อดีวีดี ว่าจะมาไรท์ไฟด์ออกจากเครื่องให้หมด ล้างเผ่าพันมันให้สิ้นซาก พอทำไรเส็ด แคทก็เดินต๊อกแต๊กๆ กลับบ้าน แต่อยู่ดี ก็เปลี่ยนใจ ไปหาม้าดีกว่า ไปถึงเจอม้า ม้าบอกวันนี้จะไปเยี่ยมอาม่า ก็พอทำไรเส็ด ก็เลยไปบ้านสาธุกัน ไปถึงอาม่ากำลังนั่งกินขนมปังอยู่เลย ไปนั่งคุยกับอาม่าได้ซักพัก ก่อนจะลากลับบ้าน ก็มีโทรสับมา เหล่าซาอี้ โทรมา บอกว่าจะเข้ามาเยี่ยมอาม่า แคทกับหม่าม้าเลยรอเจอเหล่าซาอี้ก่อน อี้มาคุยตั้งนาน อาม่าก็คุยด้วย อยู่ดี อาม่าก็เหมือนว่าจะง่วง เลยเอามือถ้าวคางแล้วนอนไป พอซาอี้จะกลับบ้านมาลาอาม่า อาม่าก็ไม่ตื่น อี้บอกไม่เปนไรให้อาม่านอนไป พอส่งอี้กลับบ้าน หม่าม้าเลยมาดูอาม่า แคทก็มานั่งหน้าอาม่า จบฃับตัวม่า มาตัวเย็น เหงื่อก็อออก เรียกม่า ม่าก็ไม่ตื่น ไม่รู้ม่าเปนไร ม่าเหมือนจะลืมตามามองแคท แต่ม่าไม่พูด ไม่ตอบไร มองก็ตาลอยๆ แคทกลัวมากๆอะ น้ำตาไหลเลย อยู่ๆ ก็เริ่มรู้สึกไม่ดีกันแล้ว คราวนี้ วุ่นเลยหละ รถก็ไม่อยู่ ป๊ารีบออกไปเรียนแท๊กซี่มา หม่าม้ากับแคทก็พยายามเรียกอาม่า บอกไปโรงบาลนะ อาม่าก็ไม่ตอบ ไม่ลืมตา พอรอมา แคทก็รีบวิ่งไปขึ้นรถ ป๊ากับตั่วแปะ ก็ช่วยกันอุ้มอาม่า เข้าไปในรถ รีบไปโณงบาลอย่างเร็วเลย ... อาม่านอนหนุนตักแคทไปตลอดทาง แคทก็จับมือม่า ม่าก็จับแคทนะ แต่ม่าไปลืมตา เรียกม่า ม่าก็นิ่ง ไม่ตอบไรเลย แคทกัวหวะ กัวมากเลย ไปถึงโรงบาล ม่าก็เข้าไอซียูไป .... ถ้าม่าเปนไรไป แคทต้องตายแน่ๆ ตลอดทางแคทคิดตลอดว่าม่าจะเปนไรไปไม่ได้ ม่าต้องอยู่ถึงวันที่แคทรับปริญญา ม่าต้องมาร่วมยินดีกับแคท  ม่าต้องอยู่ไปจนแคททำงาน มีเงินเยอะๆ แล้วแคทจะให้เงินอาม่า ให้อาม่าอยู่สบายๆ ซื้อทองให้อาม่า ทำนู๊นทำนี่ให้ แคทกัวอาม่าจะจากแคทไป ตอนนี้แคทยังทำใจไม่ได้ ม่าต้องอดทนอยู่ต่อไปนานๆ ตั้งแต่เกิดมา อาม่าเป็นที่สุดแล้วของแคท แคทกล้าพูดเต็มปากเต็มคำว่าแคทรักอาม่ามากกว่า ป่าป๊า หม่าม้าอีก อาม่าเลี้ยงแคทอย่างดีมาตั้งแต่เด็ก อาม่าเปนคนดีมากๆๆ เปนคนดีมากที่สุดเท่าที่แคทเจอมา เล่าเรื่องความดีอาม่า 3ปีก็ไม่จบ แล้วอาม่าก็ทำไก่ต้มอร่อยที่สุดในโลกเลย

เฮ้อ... พอหมอออกมา หมอบอกว่า อาม่าขาดน้ำตา อาม่าเลยเหนื่อย แล้วก็ช็อคไป ก่อนหน้านี้ม่าไปกินเจที่โรงเจ แล้วก็กินหวานมากเกินหมอเลยให้ลดน้ำตาล แต่อาม่าไม่กินหวานเลย มันเลยน้อยเกินไป มะคืนแคทนอนเฝ้าอาม่าที่โรงบานคนเดียว นอนเฝ้าอาม่าเกือบทั้งคืนเลย เพราะแคทกัวอาม่าจะฉี่ หรือจะเอาอะไร แล้วเรียกแคท แคทจะไม่ยอมตื่น แคทเลยไม่กล้านอนเท่าไหร่ เค้าห้ามม่ากินอะไรหลังเที่ยงคืน ตอนห้าทุ่มกว่าๆ แคทเลยเทโจ๊กให้อาม่ากิน เมื่อก่อนมีแต่อาม่าเทข้าวให้แคท นี่คือไม่ใช่ครั้งแรกที่เทข้าวให้อาม่ากินหรอก แต่ไม่รู้ทำไม รู้สึกดีมากๆที่ได้ทำ

แล้วแคทก็นอนไปตอนไหนไม่รู้ หลับๆตื่นตลอดคืนจำได้ว่าทีนึงตอนตี3 อีกทีก็4ครึ่ง แล้วก็นอนยาวจน7โมง แคทตื่นอาบน้ำไปมหาลัย วันนี้ไปมหาลัยแบบไม่ค่อยแฮปปี้ จิงๆ ไม่มีอารมร์ไปเลยด้วยซ้ำ แต่ก็เออๆไปๆก็ได้

จิงๆ คืนนี้ก็อยากนอน แต่แคทกลับบ้านมาเคลียต้วเองก่อน พรุ่งนี้ก็ว่าจะไปนอน หลังจากนี้ก็คงไปอยู่กับม่าตลอด แคทไม่รู้อะไรจะเกิดขึ้น แต่แคทอยากอยู่กับอาม่าให้นานที่สุด อาม่าบอกว่า ม่าไปเปนไร ม่าอายุยืน แคทก็คิดอย่างงั้น แต่แคทกัว แคทกัวจิงๆ นะ กัวอาม่าจะหลับไปเลยแบบอากง แคทรับไม่ได้ ทำใจไม่ได้ แคทยังไม่รู้ว่าถ้าถึงวันนั้นแคทจะเปนไงมั่ง ไม่อยากคิดเลยจิงๆออะ