BIGBANG THE REAL 1
จริงๆ เขียนเล่าไว้ในบอร์บิ๊กแบงไทยแลนด์ แต่ช่วงนี้ ฟีเว่อมาก แคทคิดถึงตอนที่ไปดูคอนที่นู๊น เลยก๊อบมาลงนี่อีก
เรียนนี้ เขียนไว้เมื่อ 12/1/2550
จะครบปีแล้ว แคทกำลังจะได้ไปดูคอนน้องอีกครั้ง .. ดีใจมากเลย
http://www.bigbangthailand.com/forums/index.php?showtopic=1367
พาร์ทนี้แคทเล่าถึงความยากลำบากก่อนได้ดูน้องแล้วกันนะ
แล้วเรื่องในคอน ค่อยมาต่อพาร์ททูหวะ
เริ่มต้นจากความยากลำบากในการไปเลยนะ แคทมีปันหาเกี่ยวกะสายการบิน เลยทำให้ต้องเลื่อนไฟท์จากตอนแรกจะไปเช้า 28 ถึง ค่ำๆ ก็กลายเป็นไป 29ค่ำๆ ถึง 30 เช้า ฟังแล้วหวิวปะหละ ตอนแรก แคทนึกว่าจะไปไม่ทันดูแล้ว แต่ก็อย่างว่า แคทตั้งใจไปเพราะน้อง ถ้าไปแล้วไม่ได้ดู ไปทำเพื่อ!!?! นั่นดิ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด เพราะไปถึง เอา 30 เช้า กว่าจะเข้าโซล อีแคทถึงที่พัก เที่ยงคะ ไปถึงก็ตาแตกเลย เพราะเที่ยงแล้ว ยังไม่มีบัตร คอนน้องมันเริ่ม 5 โมง อีแคทถึงที่พักปั้บ บอกคนที่เกสเฮ้า ไอจะโกแล้ว คืนนี้ค่อยเอาของเข้าห้องแล้วกัน เค้าก็ใจดี๊ เค้าบอกให้แคทวางของแล้วไว้เลย เค้าจะย้ายของเข้าห้องให้เอง ไอตอนนั้นอะ ไม่หวงแล้วของอะ ชีวิตคนบ้าดาราก็ ดารามาก่อน ตัวอยู่เกสเฮ้า ใจไปอยู่หน้าฮอลล์แล้วเห๊อะะะ
.. หลังจากเคลียกะที่พัก แคทก็ลากอีวิ(รูมเมทแคท ที่ถูกล้างสมองไปเรียบร้อยแล้ว) ไปโอลิมปิคอย่างรวดเร็ว ไปแบบโง่ๆ มีแผนที่สับเว 1 แผ่น ตอนนั้นรู้แต่ไปที่นี่แหละ ที่น้องเล่นคอน ตอนนี้ยังร่าเริงคะ จนมาถึง สถานนีไรซักอย่าง ทางมันดันแยกเป็น 2 ทางนึงไปโอลืมปิค ที่ทางนึงไปไหนไม่รู้ แคทก็ไม่รู้ทำไง รางรถมันก็มีรางเดียว แล้วกรู*จะรู้มั้ย ว่าขึ้นไปปั๊บมันจะพาแคทไปไหน ด้วยความฟิตจัดคะ อีแคทเดินดุ่มๆไปเลย ไปถามคนเกาหลี ขอบคุณ 2 คน 3 คน ไม่ได้คำตอบ มันยิ้มแหะๆ แล้วตอบบ้าบอไรมาไม่รู้ แคทฟังไม่รู้เรื่อง จนไปเจอเด็ก 3 คน แคทใส่เลด้าสแกนแล้ว อีพวกนี้ บ้าดาราแน่ๆ เลยเอาเลย เข้าไปถามว่าโอลืมปิคไปไหน อีพวกนี้ก็บอกๆๆ ได้คำตอบเป็นว่า ตามมันไปละกัน มันก็ไป น่านน กรู*ว่าแล้ว คุยไปคุยมา เริ่มถาม ยูจะไปทำไม ไออะ จะไปดูบิ๊กแบง เท่านั้นแหละ ถูกอะแด๊พ เป็นพวกเดียวกันทันที คุยกะมันรู้เรื่องทันที่ คุยกันภาษาคนบ้าดารา นึกออกปะ พูดชื่อขึ้นมา แล้วก็ออกอาการโรคจิตใส่กัน จากที่คุยกันไม่รู้เรื่อง กลายเป็น รู้หม๊ด มันชอบใคร นั่นตรงไหน มันไปกันกี่คน เราชอบใคร ก็โรคจิตใส่กันไป กรี๊ดไปกรี๊ดมา จนไปถึง อีเด็กกลุ่มนี้ก็ดีมาก มันก็เป็นไกด์อย่างดี พาไปเข้าแถว ซื้อของ แต่ขอบอก แค่เห็นแถวก็หนาวแล้ว ยาวเป็นโลอะ 700-800 เมตรได้อะ มันยาวมาก เพราะออกมาจากสับเว แคทก็เจอหางแถวแล้วอะ ก็ลองจินตนาการว่าดูอิมดอร์หัวหมาก แล้วหางแถวอยู่ตรงรถเมย์หน้ารามอะ อารมณ์นั้นเลย แต่ตอนนั้นอะ เริ่มฮาไม่ออกแล้ว เพราะไม่มีบัตร แล้วเข้าใจฟิวปะ พอไปอยู่ตรงจุดๆนั้น ทุกอย่างมันจะทำให้อยากดูแบบไม่ดูไม่ได้อะ แคทเลยบ้ายบายไอเด็กกลุ่มนี้แล้วเดินไปหัวแถว ไปหาบัตรเอาข้างหน้า แคทง้วนอยู่ข้างหน้า 2-3 ชั่วโงได้อะ เข้าไปถามเด็กทุกกลุ่ม แล้วก็ได้คำตอบมาเหมือนกันคือ โซเอ้าท์แล้ว บัตรขายหมดเกลี้ยง อยกาตายหวะ บ่าย 3 จะ 4 โมงแล้ว อีแคทยังไม่มีบัตรเลย แคทเดินทั่วเลยอะ ไปเจอที่ๆขายไอเท้ม อีสะเต๊ปวายจีก็ถามหาบัตร (สต๊าฟคะบ้านเค้าเรียกสเต๊ปอะ สเต๊ปซิ้วประมาณนั้น บ้านเราไว้กินเจ็บคอ) แม่งง อยากซื้อแต่ยังไม่มีบัตร ตอนนั้นน้ำตาอีแคทคลอแล้วคะ ในฮอลล์ก็มีเสียง บีทูเดอะไอทูเดอะจี แล่ปออกมา โฮๆเสียงน้องซาวเชค อีเด็กก็วิ่งไปกร๊ดๆ เป็นอีแอบตามช่องประตูกันหลายคน ทำไงดี ทำไงดี ไม่มีบัตร จะดู อยากดู แล้วแคทก็เดินไปตรงที่ขายของหน้าคอน(คนละที่กะที่ขายไอเท้ม) ไปคุยกะสเต๊ปแถวนั้น มันก็บอกว่าหมด ไม่เหลือ แล้วก็ได้เจอเด็กอีกลุ่มนึง อีกลุ่มนี้มันเป็นเดือดเป็นร้อนแทนมากๆ มันวิ่งเข้าวิ่งออกไปคุยกะสเต็ปให้ จนสุดท้าย ท้ายสุด คือหมดหวัง อีแคทก็เบะแล้ว ปากเบะแล้ว กรู*มาตั้งไกล ได้แค่ได้ยินน้องซาวเชค ชีวิตนี้จะเหลืออะไรอีก แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พวกมันก็เหวอแล้ว แบบนอยไปตามๆกัน แคทก็บอกมัน ที่ไทยนะ ซื้อบัตรไม่ได้ ไอก็เลยบินมา เพื่อนจะมาหาบัตรที่นี้ เนี่ย ไอเพิ่งถึงมะเช้า แล้วก็รีบแจ้นมานี่เลย แคทก็ควักพาสปอตให้มันดู มันก็ ด้นครายๆ จนไอวิ บอกแคท *เออมึงทำใจเหอะหวะ มันหมดแล้ว ทำไงได้หมดคือหมด ใครมันจะหาให้ได้ สเต๊ปมันยังบอกว่าหมดเลย ใครจะช่วยได้* แคทเลยบอกเด็กพวกนั้น เออไม่เป็นไร ไอจะไปและ ตอนนั้นแคททำใจแล้วอะ หมดหนทางจิงๆ ก็กะว่าจะซื้อของ ถ่ายรูปแล้วก็กลับเลย กลับไปเกสเฮ้า แล้วคืนนี้ก็ไปเที่ยวที่อื่นซะ แล้วก็บ้ายบายมันไป น้ำตาไหลแล้ว โฮๆๆ
อีแคทก็กำลังเดินไป เดินไป ไปดูน้องตามป้าย อารมณ์แบบ นางเอกมากอะ ไม่ได้เจอตัวจริง กูขอทำซึ้งกะป้ายก็ได้วะ แบบนั้นเลย .. แบบ กำลังบิ้วเลย อารมณ์ซึ้งๆ อากาศหนาวๆ ถ้าเป็นหนังนะ ซาวแทรกเริ่มคลอขึ้นมาแล้วอะ แล้วอยู่ดีๆ ..ผลางงงง อีเด็กมะกี้ โผล่มาจากไหนไม่รุ้ มาลากๆไป แล้วมันก็พูดประมาณว่า นี้ไงๆๆๆ อีพี่คนนี้ไง เจอแล้วๆๆๆ แล้วมันก็ลากไป หาโบยอง ตอนนั้นกำลังบิ้วอารมณ์อยู่ งงคะ อีแคทเอ๋อไปชั่วคราวก่อนจะตั้งสติได้ตอนเจอหน้าโบยอง ความหวังเริ่มมีขึ้นอีกครั้ง แล้วเค้าก็ลากแคทไปข้างหลังป้าย แล้วก็คุยๆ แคทก็บอกเค้า ไออะ เป็นบิ๊กแบงแฟนจากไทยนะ ไทยแลนด์ดืออะ เค้าก็อ๋อๆ อินไทยอะนะ แคนน๊อตบายทิกเก็ตเลย ไอก็ไม่รุ้ทำไง ไอก็ฟายมากเลย ฟายมาจากไทยมะวานเพื่อจะมาดูบิ๊กแบงคอนเสริตทูเดย์เลยเนี่ย เค้าก็โอเคๆ เค้าจะขายบัตรให้ แล้วแคทก็เอาพาสปอตให้เค้าดู กะแบบกูยืนยัน กูเพิ่งมาจิงๆ แล้วโบยองเค้าก็บอก โน่ๆ มันนี่อลลี่ แป่ว.. เค้าคงแบบ ไม่เอาพาสปอต เอาตังอย่างเดียว อีแคทก็ เงินๆ หยิบเงินจ่ายๆ ลกไงตอนนั้น เค้าก็เอาเงินไป 22000 แล้วด้วยสติที่พองโต โลภคะ อีแคทก็ตะโกนไปตอนเค้าหยิบบัตร อนนี่ แฟมินี่ ออ วีไอพี เค้าก็ซุบซิบกะพี่สเต๊ปอีกคน เค้าก็ถามมาประมาณว่า ยูจะเอาสวีไอพีหรอ แคทก็เยสๆๆ เค้าก็มาเอาเงินเพิ่ม แคทก็เปิดกระเป๋า ให้เค้าหยิบเองเล้ย ตอนนั้นรวยคะ อยากเอาค่าบัตรเท่านั้น อัพทูยูเลย โบยองเค้าก็เข้ามาหยิบเงินแคทไปเป็น 44000 ของวิอีก 44000 ตอนนั้นแคทบ้าไปแล้ว เอ๋อไปชั่วขณะ ฟุ่งซ่านไปแล้ว วิ่งไปกอดโบยองเอย พี่สเต๊ปเอย แล้วก็เด็กกลุ่มนั้นด้วย (นึกตอนไอน้องตี๋ได้ของขวัญจากบิ๊กแบงได้มะ หลุดโลกแบบนั้นเลยแหละ) แล้วแคทก็เลยขอโบยองกะพี่สเต๊ปถ่ายรูป โฮๆๆ ดีใจ ฟุ่งซ่านหวะ (นี่เล่าอยู่ก็อินหวะ คิดถึงอารมร์ตอนนั้น) จะบอกว่ามันสุดจิงๆนะ มันดีใจมากๆอะ แล้วแคทก็ไล่ถ่ายรูปถามป้าย จนพอใจ แฮปปี้มากมายอะ

นี่คือน้องกลุ่มหลัง ที่พาไปหาโบยอง
ไงหละ เนียนป๊ะล่ะ
อ่า อันนี้เวอร์ชั่นไม่มีอีแคท (ให้ลกตา) แหะๆๆ


เหม็นเต่าน้องจีหวะ

หลังจากถ่ายรูปกะป้ายจนพอใจ ก็ก็บ้ายบายเด็กกลุ่มนั้น แลวก็รีบไปต่อแถวซื้อของหน้าคอน ไอที่บอกว่ายาวเป็นโล นั่นอะ นี่คือบรรยากาศหน้าคอนที่แคทถ่ายๆมา นิดหน่อย



เดินผ่านตรงที่เค้าขายไฟก็เส้าใจจิงๆ จะหมดแล้ว ยังไม่ได้ต่อแถวเลย จะซื้อทันมั้ย
ซุ่ม fila

แถวซื้อของหน้าคอน
เด่วพรุ่งนี้แคทมาเล่าต่อ พาร์ททูนะ ตอนนี้กำลังรอต่อแถวซื้อของอยู่ แถมมันยาว เลยต้องรอนาน 55 พรุ่งนี้ละกันเน้อ .. เหนื่อยหวะ


สุดยอดตำนานนักสู้ตัวจิง อึดมากมาย
เปนมดคงสลบไปแล้ว
แต่ในอารมคงสลบไม่ได้ เปนไงเปนกันแน่ๆ